Geschreven door Eva Geelen

We zitten midden in de laatste loodjes en wat wegen ze zwaar. Want 5 vwo betekent wel écht aan de bak. En de aanhoudende hitte helpt niet echt mee. Het betekent toch later naar bed en slechter slapen. Voor het eerst in haar hele schoolcarrière zit dochterlief regelmatig tot ’s avonds (best laat) te blokken. Want déze eindlijst, dáár gaat het om. Meer nog dan om de cijfers op je diploma, want vervolgopleidingen kijken naar het eindrapport van 5 vwo.

Moordend tempo

Dus wordt ook op school alles op alles gezet. Meerdere dossiertoetsen, mondelinge presentaties en het profielwerkstuk tellen allemaal al mee voor het eindexamen en worden in moordend tempo afgewisseld met de gebruikelijke proefwerken en overhoringen. En dan is er natuurlijk nog het gewone huiswerk. Geen wonder dat dochterlief tegenwoordig uit eigen beweging extra lang bij huiswerkbegeleiding blijft. Want ja, op die dagen is het schoolwerk dan wel ver af en dat is wel heel lekker natuurlijk.

Extra bijles

En wat ook fijn is, is de deskundige begeleiding bij RTS. Dochterlief heeft een beta-pakket, een Natuur & Techniek profiel, zoals dat tegenwoordig heet. Haar belangstelling en aanleg voor deze vakken heeft ze niet van mij, om het maar eens eufemistisch uit te drukken. Ik kan haar met de meeste vakken al jaren niet meer helpen. Wiskunde B was nooit een probleem voor haar, maar sinds een paar weekjes begint het ineens een beetje te stagneren, qua wiskunde B. En inmiddels is het in no time behoorlijk in de soep aan het lopen. Haalde ze dit jaar voor dit vak niet eenmaal onder de 7, vorige week knalde er ineens een knalrode 2,5 het Magister uit. Oei, dat deed pijn. En die 2,5 haalde het gemiddelde cijfer in een klap omlaag richting een 6. En dochterlief met haar geneeskunde-ambitie kan voor zo’n belangrijk vak niet zo’n middelmatig cijfer gebruiken. Dus is het wel fijn dat er een docent wiskunde rondloopt bij RTS zodat ze binnenkort een paar bijlessen kan nemen.

Rust gebracht

En zo heeft RTS dit schooljaar veel rust gebracht in ons hectische gezin. Aanvankelijk had dochterlief er geen zin in. Maar ik vond het geen prettig idee dat ze dagelijks in een leeg huis thuis zou komen en maar aan de studie moet zien te raken. Dus ze moést naar RTS en met de nodige tegenzin begon ze in september. Maar die tegenzin verdween al snel toen ze merkte hoe fijn het is om thuis te komen en ver klaar te zijn. Zodoende werd RTS eigenlijk een nieuw vast element in haar agenda. Een veilige plek; met eigen vrienden en ook letterlijk een eigen plek (vanwege haar ADD zit ze zit het liefst achteraan). De begeleiders houden er op een ontspannen manier de vaart in en zodoende begon ze laatst tot mijn verbazing uit zichzelf al over volgend jaar.

Volgend jaar weer

‘Het is misschien toch niet gek als ik volgend jaar in elk geval de eerste paar maanden weer naar huiswerkbegeleiding ga’, zei ze. ‘Dat ik in elk geval het schooljaar goed begin, dat alles goed op de rit staat.’ Ik knikte, want RTS brengt ons betere punten en rust, dus ik vond het allang prima. Dochterlief ging verder: ‘ik weet niet of ik er daarna nog langer bij wil blijven. Want ja, ook als het op school niet druk is of als ik geen tijd heb voor huiswerk, ja, dan moet ik toch naar huiswerkbegeleiding’.
Ik knikte nog maar eens en zei vlakjes dat we dat dan wel weer zien. Maar stiekempjes was ik er blij om. Want ons ijverige meisje heeft dit jaar haar gemiddelde met bijna een vol punt weten te verhogen. En volgens mij komt dat juist door het gelijkmatige studie ritme. De huiswerkbegeleiding verplicht haar ertoe om toch altijd twee keer twee uur per week te studeren. Ook als het eens minder druk is. Of als ze minder tijd voor school heeft en vooral óók als ze minder zin in school heeft. Huiswerkbegeleiding gaat gewoon door. Altijd. Iedere week. En wat mij betreft houden we dat zo.

ready for summer